Przemoc psychiczna wobec dzieci: kampania 2026 w Polsce
Kampania „Dzieciństwo bez Przemocy” w 2026 roku zwraca uwagę na przemoc psychiczną wobec dzieci.
Kampania „Dzieciństwo bez Przemocy” to ogólnopolska akcja, która w 2026 roku zwraca uwagę na przemoc psychiczną wobec dzieci i pokazuje, jak Polacy podchodzą do krzyku oraz kar fizycznych w wychowaniu.
Czym jest kampania Dzieciństwo bez Przemocy w 2026 roku?
Tegoroczna edycja kampanii obejmuje działania w całym kraju i trwa sześć tygodni. Jej hasło brzmi „Przemoc odbiera dzieciom moc”. Akcję przygotowały Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę oraz Krajowa Koalicja na rzecz Ochrony Dzieci. Działania ruszyły 5 października, a finał zaplanowano na 19 listopada, kiedy budynki w wielu miejscach w Polsce zostaną podświetlone na czerwono. Oficjalna inauguracja odbyła się w Sejmie RP, co nadało wydarzeniu wymiar ogólnopolski i instytucjonalny.
Warto zauważyć, że kampania nie ogranicza się do jednego gestu. Łączy działania edukacyjne, szkoleniowe i lokalne, dzięki czemu dociera zarówno do dzieci, jak i do dorosłych odpowiedzialnych za ich wychowanie.
Jak Polacy oceniają kary fizyczne i krzyk wobec dzieci?
Badanie „Barometr postaw wobec krzywdzenia dzieci 2026”, przygotowane przez Ipsos Polska we współpracy z Fundacją Dajemy Dzieciom Siłę, pokazuje, że 32% Polaków dopuszcza kary fizyczne w niektórych okolicznościach. Jednocześnie co piąty badany (20%) uważa, że podniesiony głos wobec dziecka nie jest nigdy w porządku.
Dobrą wiadomość przynoszą dane porównawcze. Odsetek osób, które akceptują krzyk wobec dziecka bez żadnych warunków, zmniejszył się z 7% w 2024 roku do 4% w 2026 roku. To spadek o trzy punkty procentowe w ciągu dwóch lat, a więc widoczna zmiana w myśleniu o wychowaniu.
| Wskaźnik | Wartość |
|---|---|
| Dopuszcza kary fizyczne w niektórych okolicznościach | 32% |
| Uważa krzyk na dziecko za nigdy niedopuszczalny | 20% |
| Akceptuje krzyk bezwarunkowo (2024) | 7% |
| Akceptuje krzyk bezwarunkowo (2026) | 4% |
Czy rodzice widzą szkodliwość kar i krzyku?
Tak, a przekonanie o szkodliwości tych metod jest w społeczeństwie wyraźnie silniejsze niż gotowość do ich stosowania. Aż 82% badanych wskazuje, że kary fizyczne szkodzą relacji między rodzicem a dzieckiem, a 61% widzi ich negatywny wpływ na zachowanie malucha.
Podobnie jest z krzykiem. Według badania 45% respondentów uważa, że podniesiony głos pogarsza zachowanie dziecka, a tylko 23% dostrzega w nim pozytywny efekt. Różnica jest wyraźna i pokazuje, że intuicja wielu osób podpowiada inne rozwiązania niż te, które faktycznie działają.
Równocześnie 96% badanych za najważniejsze w relacji rodzic–dziecko uznaje bliskość i zaufanie, a 95% przyznaje dziecku prawo do wyrażania własnego zdania. Jednak aż 54% uważa, że dziecko powinno bezwzględnie słuchać rodziców. Ta rozbieżność pokazuje, że deklaracje dotyczące szacunku nie zawsze przekładają się na codzienne podejście do wychowania.
Dlaczego świadkowie przemocy wobec dzieci często nie reagują?
Najczęściej wskazywaną przeszkodą jest przekonanie, że wychowanie to prywatna sprawa rodziców. Taka postawa sprawia, że osoby postronne, np. sąsiedzi, znajomi czy nauczyciele, rzadziej interweniują nawet wtedy, gdy widzą niepokojące zachowania.
Świadkowie tłumaczyli brak reakcji różnymi powodami. Najczęściej wymieniali krzyk (41%), obrażanie dziecka (36%) oraz kary fizyczne (35%). Kampania podkreśla, że same obserwacje nie wystarczą, jeśli nie idą za nimi działania. Jak pisze w swoim materiale MamaDu.pl, „Ochrona dzieci nie jest wyłącznie zadaniem rodziców czy opiekunów”.
Jakie formy zaangażowania proponuje kampania?
Organizatorzy przygotowali kilka kanałów działania. Dzieci i młodzież mogą skorzystać z lekcji online oraz materiałów edukacyjnych. Rodzice, opiekunowie i specjaliści mają dostęp do webinarów. Na poziomie lokalnym odbywają się wydarzenia, konferencje i warsztaty, które organizują szkoły, samorządy oraz organizacje pozarządowe.
Co to oznacza dla Ciebie?
Dla rodzica najważniejszy wniosek jest prosty: dane pokazują, że krzyk i kary nie wzmacniają dobrych zachowań, a wyraźnie osłabiają zaufanie w relacji. Warto więc przyjrzeć się własnym reakcjom w trudnych momentach i zastanowić się, czy nie warto poszukać innych sposobów reagowania. Webinary oraz warsztaty z kampanii mogą być praktycznym punktem startu.
Jeśli jesteś świadkiem sytuacji, w której dziecko jest krzywdzone psychicznie lub fizycznie, nie czekaj, aż ktoś inny zareaguje. Również ty możesz być częścią zmiany. Na stronie dziecinstwobezprzemocy.pl znajdziesz informacje o kampanii oraz możliwość zgłoszenia własnej inicjatywy edukacyjnej lub podświetlenia budynku w ramach finału 19 listopada.
Na podstawie: MamaDu.pl. Tekst opracowany redakcyjnie.